Tafeltjes hopper, that’s me!

Op feestjes zijn er altijd verschillende soorten mensen te vinden. Zo heb je de mensen die de hele avond hun mond niet open doen. Alleen om wat eten en drinken de consumeren. Dit groepje is dan weer te verdelen in verschillende subgroepjes. Dit kunnen mensen zijn die het helemaal niet naar hun zin hebben, te verlegen zijn om iets te zeggen of juist stille genieters. Van die mensen waarbij het lijkt dat ze zich niet vermaakt hebben, maar zodra ze thuis komen herhaaldelijk blijven zeggen dat het zo’n gezellige avond was.

Dan heb je ook mensen die het andere uiterste zijn. Die zo aan het genieten zijn, voornamelijk van de drank, dat ze niet meer aanspreekbaar zijn en je ze het liefste van je feestje verwijderd wilt hebben.
Daarnaast heb je de mensen die gewoon gezellig met hun vriendengroepje de avond doorkomen, maar vooral niet te veel willen opvallen. Af en toe heen en weer lopen voor een drankje, her en der hallo zeggen en weer terug gaan naar het vertrouwde tafeltje waar ze de hele avond al aan staan.

Als laatste heb je nog de gezellige, maar toch ook tikkie irritante middenmoot. Je herkent ze vast wel. Van die net iets te aanhankelijke en aanwezige personen.
& laat ik nou net zo’n persoon zijn.
Ik ben zo iemand die, als er even niet opgelet wordt, met een bloempot staat te kletsen. Ik klets met alles wat los en vast zit, zolang ik maar het idee heb dat er naar me geluisterd wordt. Natuurlijk weet ik dat bloempotten niet kunnen luisteren, maar ze vallen me in ieder geval niet in de rede. & dat is iets wat ik erg fijn vind.
Van tafel naar tafel hoppen en zoveel mogelijk mensen spreken, lijkt bijna wel een van mijn hobbies te zijn op een feestje.  Eén voordeel is wel, dat ik precies kan navertellen wie er allemaal op het feestje aanwezig waren, omdat ik bijna iedereen gesproken heb.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik mij soms stoor aan mijn eigen enthousiasme. Ik ben rijkelijk aanwezig en vaak weet ik ook dat er mensen zijn die zich aan mij storen. Dan vraag ik mezelf wel eens af “moet ik mezelf nu anders gaan gedragen zodat mensen zich niet aan mij storen”. Ja, in sommige gevallen zou ik dat zeker moeten doen. Ik ken gelukkig mijn grenzen en zal mijn gedrag zeker aanpassen wanneer mijn gedrag niet gepast is.
Maar als ik het naar mijn zin heb, waarom zal ik me dan anders voor moeten doen als dat ik ben. Ik ben mezelf en ik vind mezelf best wel een erg leuk persoon om mee in een ruimte te zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *