The cursed child

Zes maanden geleden ging ik met mijn vriend naar London. Ik wilde toen heel graag naar de Harry Potter studio tour. & zo gezegd, zo gedaan. We hebben een hele leuke stedentrip gehad!
Dit keer wilde ik heel graag naar het theater stuk van HP. Mijn vriend was de eerste keer al niet heel erg enthousiast om naar de tour te gaan, dus om hem nu een tweede keer mee te nemen naar een theaterstuk van in totaal vijf uur, leek mij niet verstandig.

Ik had besloten dat ik sowieso naar dit stuk zou gaan, ook al zou niemand met mij mee willen.
Laat het nou zo zijn dat ik een vriendinnetje heb die HP niet heel erg verschrikkelijk vindt en graag naar London zou willen. Ze heeft zich ‘opgeofferd’ om mee te gaan naar het theater.
We vlogen op zaterdag om 8.00 uur en om 14.00 uur begon deel één van het stuk. Zoals eerder genoemd duurde dit stuk VIJF uur bij elkaar!!! Onze eerste dag was dus geheel HP gericht.
Dit stuk was echt zo FANTASTISCH!! Vooral de special effects. ONBEGRIJPELIJK.
Maar ik kan er jammer genoeg niet veel over zeggen. I need to keep the secrets.
Zelfs Noeke gaf aan dat dit op plek twee stond van de leukste dingen in dit weekend. Dat zegt genoeg denk ik.

De volgende dag gingen we richting Buckingham palace voor the changing of the guards. Leuk om gezien te hebben. Dat vonden duizenden andere toeristen ook ;).
We vervolgende onze trip naar Notting Hill. Portobello road is echt leuk om overheen te wandelen. Ook Hyde park stond deze dag nog op de planning.

Wat echt een aanrader is, is Skygarden. Dit is een super hoog gebouw vanwaar je over heel London heen kan kijken. Van te voren moet je hier een ticket voor gereserveerd hebben op hun website. Deze tickets zijn gratis, maar zonder ticket kom je niet binnen.

Voordat we naar Skygarden gingen hebben we een graffiti tour gedaan in Shorditch. Dit hele stadje zat vol met graffiti. Zelfs een stuk van Banksy!
Er zaten echt hele toffe stukken bij. De foto’s zeggen denk ik wel genoeg.

Iedere avond deden onze benen super zeer van al het lopen. We hebben meer dan 85.000 stappen gezet!!!
Ik vond het niet heel raar dat wij iedere avond als een blok in slaap vielen, wanneer ons hoofd het kussen raakte.

Op woensdag was het tijd om het mooie London te verlaten. Toen we aankwamen op het vliegveld, kregen we te horen dat we op stand-by waren gezet. “That is alright” zei ik nog met mijn stomme kop. Niet wetende wat het eigenlijk betekende. Noeke vond het iets minder ‘alright’ en legde me vervolgens uit wat stand-by in hield.
Het betekende dat we niet zeker waren van een plekje in het vliegtuig…

Ik heb nog nooit zoveel stress gehad aan het einde van een vakantie. We zagen de deuren van het vliegtuig dichtgaan, terwijl wij nog bij de gate stonden. Op het allerlaatste moment mochten we nog het vliegtuig in. Als allerlaatste gingen wij zitten en twee minuten laten stegen we op. Mijn hart zat in mijn keel en mijn hoofd was net een tomaat.
De volgende keer denk ik eerst na voordat ik ‘alright’ zeg op het vliegveld.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *